วันเสาร์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2551

คันยองฮาเซโย

สวัสดีน้องๆเด็กซ่าท้าชนคลับ
มาทักทายอีกแล้ว วันนี้นำเพลง ประจำตัว มาฝากจร้า
ดูตวามหมายเนอะ

ว่าซึ้งขนาดไหน

บ่อยที่ในหัวใจ เหมือนได้ยินเสียงเธอ และบ่อยที่นอนละเมอ ยังเผลอเรียกเธออย่างเดิมซ้ำซ้ำ แต่ก็รู้ว่าเธอนั้นไปไกลสุดฟ้า และก็รู้ว่าเธอไม่มีวันคืน ย้อนมา อยากจะทำตัวทำหัวใจ ให้แข็งแรงเหมือนดังเดิม อีกครั้ง จะต้องเป็นอย่างนี้...นานเท่าไร่ โอกาสที่มันจะหาย...มองไม่เห็นทาง ติดอยู่ในวังวนที่ไร้ทางออก เพราะว่ารักคำเดียว แต่ก็รู้ว่าเธอนั้นไปไกลสุดฟ้า และก็รู้ว่าเธอไม่มีวันคืน ย้อนมา อยากจะทำตัวทำหัวใจ ให้แข็งแรงเหมือนดังเดิม อีกครั้ง จะต้องเป็นอย่างนี้...นานเท่าไร่ โอกาสที่มันจะหาย...มองไม่เห็นทาง ติดอยู่ในวังวนที่ไร้ทางออก เพราะว่ารักคำเดียว

ต่อปาย ความทรงจำครั้งสุดท้าย

เหตุผลของการจากลาจากกันและกันสักวันหนึ่งเธอคงเข้าใจเอง ให้เพลงนี้เป็นพยานแห่งรักเมื่อเรานั้นเหงาใจ แค่คิดว่าสองเราจากกันเหนื่อยใจเหลือเกินไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้เลย จำเป็นต้องเอ่ยปากแม้ไม่อยากลา ไม่ต้องร้องให้ออกมา ถ้าชีวิตนี้ขาดฉันไปฉันคงอยู่อาจไม่ใช่ตัวเป็นหัวใจแม้อาจเป็นสุดท้ายที่ฉันได้เจอเธอ สุดท้ายที่ฉันได้มองเธอจะบอกให้ฟังและย้ำว่าฉันนั้นรักเธอแม้ฉันต้องจากไปแต่ไปไม่ถึงยังรักเธอมีค่าเกินที่ฉันจะลืม ความทรงจำครั้งนี้ไม่มีเลือนก็รู้ รู้ที่ผ่านมาจากคนคุ้นเคย ว่ามีกันและกันเหมือนใครๆต่อจากนี้ไปไม่มีอีกแล้วที่เราใกล้ชิดกันก็รู้ว่าสองเราจากกันนั้นคือน้ำตา แต่ว่าเวลามันรักษาใจเป็นเครื่องบอกกล่าวว่าฉันคงต้องลา ไม่ต้องร้องให้ออกมาถ้าชีวิตนี้ขาดฉันไปฉันคงอยู่อาจไม่ใช่ตัวเป็นหัวใจแม้อาจเป็นสุดท้ายที่ฉันได้เจอเธอ สุดท้ายที่ฉันได้มองเธอจะบอกให้ฟังและย้ำว่าฉันนั้นรักเธอแม้ฉันต้องจากไปแต่ไปไม่ถึงยังรักเธอมีค่าเกินที่ฉันจะลืม ความทรงจำครั้งนี้ไม่มีเลือนจะไม่ลบแผลไปจากใจไม่มีวัน(จะลืมกัน)ไม่มีวัน(จะลืมกัน)ไม่มีวันเลือนหายไปจากใจแม้อาจเป็นสุดท้ายที่ฉันได้เจอเธอ สุดท้ายที่ฉันได้มองเธอจะบอกให้ฟังและย้ำว่าฉันนั้นรักเธอแม้ฉันต้องจากไปแต่ไปไม่ถึงยังรักต่อให้ตัวต้องตายและเจออะไร ความทรงจำครั้งนี้ไม่มีเลือน

ไม่มีความคิดเห็น: